Co piszą znajomi?

W roku 1917 Witkacy przyłączył się do grupy "formistów" i brał udział w jej wystawach. Dwa lata później, w roku 1919, wydał swoje główne dzieło estetyczne Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia zawierające Teorię Czystej Formy. Ta teoria estetyczna (bo nie był to program w przeciwieństwie do ówczesnych, licznych, nowych kierunków artystycznych) zdeterminowała jego późniejszą twórczość malarską oraz teatralną. I chociaż teoria ta stanowiła najlepszy opis tego, co się wówczas w sztukach plastycznych działo (m.in. kubizm, abstrakcjonizm), to pozostała właśnie niezrozumiana, budząc szereg nieporozumień (uprzedzonych niejako samym tytułem publikacji) i w zasadzie trwa to do dzisiaj. Teoria Czystej Formy została wykorzystana także w teatrze. Tutaj Witkacy okazał się wizjonerem i inspirował reżyserów. Pod wpływem teorii Witkacego wykreował swój teatr Tadeusz Kantor. Około 1926 roku Witkacy zrezygnował zupełnie z malarstwa olejnego. Ograniczył się do wykonywania pastelowych portretów w ramach tzw. "Firmy portretowej S. I. Witkiewicz". Portrety te, w regulaminie "firmy" zostały podzielone na 5 typów, w zależności od usytuowania na skali: naturalizm - Czysta Forma. Te ostatnie, wykonywane niegdyś pod wpływem narkotyków, z którymi Witkacy zapoznał się podczas służby w Rosji, a później "na trzeźwo", przyniosły mu sławę.

Najważniejsze polskie czasopisma i periodyki z ogłoszeniami wydawane w Olsztynie po 1945 r.: Anonse Warmińsko-Mazurskie (2004), AS Biznes (bezpłatne pismo reklamowo-ogłoszeniowe), Auto-Giełda Warmia i Mazury ( autogiełda olsztyn )(2004), Auto Reklama (bezpłatne pismo reklamowo-ogłoszeniowe), Bez wierszówki (od kwietnia 2004, miesięcznik Olsztyńskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, redagowany przez Tadeusza Prusińskiego), Bibliotekarz Warmińsko-Mazurski (2000)